Discriminatie

Candace Owens is een 31-jarige Amerikaanse zwarte vrouw die vooral in de VS beroemd is geworden door haar felle commentaren over de rassenproblematiek, of beter: door haar harde kritiek op het zwarte volksdeel. Dat klaagt voortdurend over ongelijkheid en achterstanden en discriminatie, maar voorzover dat al terecht is, hebben de zwarten dat in belangrijke mate aan zichzelf te danken, zo meent zij. De huidige crisis naar aanleiding van de dood van George Floyd in Minneapolis is voor haar aanleiding voor bijgaande video waarin ze er op wijst dat Floyd weliswaar deze dood niet verdiende, maar evenmin verdient om op een voetstuk te worden geplaatst als martelaar voor de zwarte zaak. Van racistisch politiegeweld is volgens Owens dan ook geen sprake, de grootste vijand van zwarten zijn de zwarten zelf. De video is vele miljoenen malen bekeken en ik heb de tekst ervan hieronder vertaald. Onderaan staan tevens diverse links naar engelstalige sites met documentatie ter ondersteuning van  Owens betoog..

[Lees verder]

Dr. Mordechai Kedar is columnist bij Arutz Sheva en hoogleraar Arabisch bij  de Bar-Ilan University. Hij werkte 25 jaar bij de militaire inlichtingendienst. Dit is de vertaalde tekst van een spreekbeurt die hij gaf voor een commissie van de Knesset (het Israelische parlement).

Transscript: 'Ik wil het hebben over het onderwerp "vrede". Wij praten over "vrede" omdat wij vrede willen, en veel energie spenderen aan dit onderwerp. Maar we moeten begrijpen hoe de andere kant dit vredesverhaal bekijkt. Dit is de reden waarom ik hier zit als een geleerde van het Midden-Oosten.
In het Midden-Oosten wordt iedereen die om vrede vraagt gezien als iemand die de strijd heeft verloren, hij smeekt om hem niet te onthoofden.
Dit is hoe hunkering naar "VREDE" wordt bekeken in de Arabische wereld.
De persoon die verlangt naar vrede is bereid om alles te doen en nadat hij de strijd heeft verloren, vraagt ​​hij om genade en dat noemt hij "VREDE". [Lees verder]

In 2007 veroorzaakte DNA-ontdekker en Nobelprijswinnaar James Watson commotie door het vermoeden uit te spreken dat de problemen die Afrika heeft om zich uit het moeras van armoede te verheffen wellicht terug te voeren zijn op de lagere intelligentie van de zwarten. Er ging een storm van verontwaardiging op. Zoiets mag je niet zeggen. Niettemin schijnt deze lagere intelligentie van de zwarten een vastgesteld feit te zijn, net zo goed als de gemiddelde blanke een lagere intelligentie heeft dan de gemiddelde Aziaat, en net zo goed als Roma en Eskimo's ook een nogal lage intelligentie zouden hebben en de Ashkenazy joden juist een nogal hoge ( zie hier en hier). [Lees verder]

Dit verhaal werd oorspronkelijk geschreven voor het Nederlandse tijdschrift MAN, maar verscheen daarna ook nog in The Guardian, The New European, El Europeo, Die Woche en The Phenix. (en er kwam ook een leuke reactie op)

In het magische jaar 1992 gaan de Europese grenzen open, en wordt de Europese gemeenschap EEN land. Een volk: Belgen, Fransen, Italianen, Nederlanders, het worden allemaal broeders en zusters. [Lees verder]

Een Belgische piloot krijgt les in nachtvluchten. Zegt de trainer: Zie je dat rode lampje op de linker vleugel?

Ja

Zie je dat groene lichtje op je rechter vleugel?

Ja

Awel, nachtvliegen is niet moeilijk. Zorg gewoon dat je altijd tussen die lichten blijft! [Lees verder]

We mogen ze niet allemaal over één kam scheren die Islamieten. Er zitten ook allerlei goedwillende brave types onder. Ongetwijfeld, maar is dat een argument? Niet alle Duitsers werkten in Auschwitz, er waren ongetwijfeld ook een hoop 'goeie' die gewoon bezig waren met worst en bier. Maar in de oorlog - die zij waren begonnen - maakten we geen onderscheid tussen goede en slechte Duitsers. Moeten we dat nu wel doen tussen goede en slechte Islamieten? En hoe maak je dat onderscheid? [Lees verder]

 

In augustus 2014 werd in de Amerikaanse plaats Ferguson (20.000 inwoners, dichtbij de stad St Louis) Michael Brown, een zwarte man van 18 doodgeschoten door de blanke politieman Darren Wilson.  Er volgden rellen,  want veel mensen beschouwden Brown's dood als het zoveelste bewijs van het racisme van de Amerikaanse politieagent. Er werd een poging gedaan om de politieman hiervoor te veroordelen, maar een 'Grand Jury' sprak hem vrij - en dat was wederom aanleiding voor rellen. Zowel de dood van Brown als de vrijspraak van de dader pasten prachtig in het verhaal dat veel? alle? Amerikanen nu eenmaal trigger happy racisten zijn. [Lees verder]