Waar ben ik op vacantie geweest?

Als baby/peuter werd ik wel eens meegenomen naar het kamp Bakkum waar mijn 'rijke' tante Leny (Toen eigenaresse van het Dam-hotel op het Amsterdamse Damrak) een huisje had. De enige herinnering die ik daar aan heb is dat ik temidden van het gezoem van muggen en de geur van citronella-olie zat te poepen op een emmer en me erover verbaasde dat er allemaal keutels naar buiten kwamen.

Met mijn ouders schijn ik ook nog wel eens naar een primitief soort bed and breakfast te zijn geweest, mijn ouders spraken van een kippenhok dat enigszins was aangepast, maar verder ben ik met hen nooit op vacantie geweest. Maar dat was toen ook niet zo bijzonder.

Ik herinner me wel dat ik langdurig bladerde in het NS-boekje met Dagtochten. Met de trein naar Schoorl, en dan na een stevige wandeling smullen van een heerlijke pannenkoek, uiteraard met een vers bakje koffie.. Of een boottocht door het Montferland of een dagje Rotterdam met een rondvaart van de Spido door de altijd boeiende havens. Ik weet de details niet meer, maar er waren er tientallen en ik vond het prachtig om ze te bekijken.

Toen ik 12 was kon ik een 7-daags railabonnement kopen (ik weet niet meer hoe dat heette, vast een gevolg van die chemokuur) en geheel alleen reizen. De week werd gevuld met logeren bij Tante Loesje en Oom Bob  en Tante Anneke en Oom Henk in Amsterdam en Tante Tuti en Oom Wim in Den Haag en Tante Miep en Tante Leny in Castricum. Kijk naar de foto hierbij en probeer je daar een lesbische relatie bij voor te stellen - want zoiets moet dat toch geweest zijn. Ik kwam thuis van deze trip in het trotse bezit van de lp Winter Harvest van de - toen nog - Golden Earrings (later verdween de s). Frans Krassenburg zong er toen nog bij geloof ik.Van nicht Anneke (dochter van Tante) gekregen die heel hip in een platenzaak werkte. De plaat heb ik grijs gedraaid, misschien ook wel omdat de schoenen van Anneke ook wel eens tussen mijn oren flitsten.

Bij Tante Miep en Tante Leny stond op de logeerkamer een boekenkast waarin ik een boekje aantrof over het wulpse Parijs. Er stonden ook foto's in alhoewel ik me vaag herinner dat ik ze toch vond tegenvallen. Hoe dan ook, het was een uiterst spannende aangelegenheid, want ik moest eerst klaarkomen zonder geluid te maken, en daarna dat boek zo terugstoppen dat de Tantes niet zouden merken dat ik het in mijn handen had gehad.

Liften  was in die dagen populair en vanaf ongeveer mijn twaalfde deed ik het ook. Op een hete zomerdag zijn mijn zusje Hilene (toen 8)  en ik naar Rotterdam gelift. De bedoeling was een bezoek te brengen aan onze Tante Nora die wij nog nooit hadden ontmoet, maar waarover allerlei verhalen werden verteld. Niks bijzonders, maar er was blijkbaar een tijd dat zij in de familie een centrale positie had ingenomen, en wij wilden haar wel eens zien.

Het liften naar Rotterdam ging eenvoudig maar toen we eenmaal op de Coolsingel stonden was het toch lastig dat we geen adres van haar hadden. Ik wist dat van te voren wel, maar ik dacht dat we daar door aan deze en gene te vragen wel uit zouden komen. Dat viel tegen en we doolden uren door de stad en vonden het maar knap warm. Wat een uitkomst dus dat de fontein op de Coolsingel voluit spoot, zodat wij er een bad konden nemen.

Omdat de boterhammen op waren en Tante Nora toch niet te vinden was besloten mijn zusje en iknaar huis te gaan. We liepen naar het toenmalige 'uitgang' van de stad bij het Zuidplein, maar het liften wilde niet vlotten. Na 5 uur werden we opgepikt door de politie die ons meenam naar het bureau. Natuurlijk dacht men eerst dat wij weggelopen kinderen waren, maar dat waren we niet. Lastig was echter wel dat mijn alleen wonende moeder (mijn vader zat in een inrichting) over telefoon noch auto beschikte. Na heel lang zoeken werd een buurtgenoot gevonden die die zaken wel had en bovendien bereid was om ons op te halen.