Zo af en toe schiet me een naam te binnen en besluit ik die persoon te googlen. Geen speciale reden, gewoon: hoe zou het met die persoon zijn?. Zo zocht ik een tijdje terug naar Rob van Hese, een oud klasgenoot van me uit Middelburg. De belangrijkste herinnering die ik aan hem heb is dat ik hem in reactie op zijn voortdurende getreiter een tand door zijn lip heb gemept waardoor hij dagenlang - zijn vader kwam het bij ons aan de deur melden - niet normaal kon eten. Zo losten we destijds problemen op ;-).

Vroeger, ja vroeger... dit is voor iedereen die voor 1980 geboren is. Als je na 1980 geboren bent, heeft dit niets met jou te maken.

De kinderen van tegenwoordig worden in de watten gelegd.

Ben jij als kind opgegroeid in de 50er, 60er of 70er jaren, dan is het, terugkijkend, onvoorstelbaar, dat je zo lang hebt kunnen overleven! Als kind zaten we in de auto zonder gordel en zonder airbags. Onze bedjes waren geschilderd in prachtige kleuren met verf vol met lood en cadmium.

"Dus u denkt dat geld de wortel is van alle kwaad?" zei Francisco d’Anconia. "Hebt u ooit gevraagd wat de wortel van geld is? Geld is een ruilmiddel, dat niet kan bestaan tenzij er goederen worden geproduceerd en er mensen zijn om ze te produceren. Geld is de materiële vorm van het principe dat mensen, die met elkaar willen omgaan, handel moeten drijven en waarde tegenover waarde moeten stellen. Geld is niet het middel van de klaplopers die aanspraak maken op uw product met behulp van tranen, of van de plunderaars die het u afhandig maken met geweld. Geld wordt slechts mogelijk gemaakt door de mensen die produceren. Is dat wat u beschouwt als kwaad?

Op lijstjes van superrijken staat-ie zelden en dat is vreemd want volgens sommigen is hij de Rijkste Man Ooit! Wever/industrieel/bankier/handelaar/diplomaat en weldoener Jakob Fugger ‘de Rijke’ uit het Duitse Augsburg was in de tijd dat hij leefde – rond 1500 – al de rijkste man van Europa, omdat hij goed was voor 2,2% van het Bruto Europees Product in die tijd. Als hij nu in de VS zou leven zou dat neerkomen op 400 miljard en daarmee zou hij oliemagnaat Rockefeller ( 1,5% van het Amerikaanse nationaal product) en Bill Gates (0,44% ) ver achter zich laten. Maar los van dat soort berekeningen was Fugger vooral een spectaculaire promotor van het kapitalisme, een Gordon Gecko avant la lettre. Bezeten van geld verdienen werd hij de financier van Keizers, Koningen en Pausen voor hun feesten, kastelen en oorlogen. En als er niet op tijd werd terugbetaald dan kregen ze een op hoge toon gestelde aanmaning. Want Fugger had macht, Hij bepaalde wie een positie in de kerk kreeg en zelfs wie uiteindelijk Keizer werd. Door zijn bemoeienissen verdween het kerkelijk taboe op de heffing van rente en kreeg het kapitalisme vrij baan. Dat leverde ook veel vijanden op, zoals de hervormer Maarten Luther en de eerste socialisten (want wie denkt dat de strijd tussen kapitalisten en socialisten pas in de 19e eeuw begon die is eeuwen te laat). Toch wordt hij vandaag de dag vooral gezien als een weldoener – die nog steeds wel doet.

We mogen ze niet allemaal over één kam scheren die Islamieten. Er zitten ook allerlei goedwillende brave types onder. Ongetwijfeld, maar is dat een argument? Niet alle Duitsers werkten in Auschwitz, er waren ongetwijfeld ook een hoop 'goeie' die gewoon bezig waren met worst en bier. Maar in de oorlog - die zij waren begonnen - maakten we geen onderscheid tussen goede en slechte Duitsers. Moeten we dat nu wel doen tussen goede en slechte Islamieten? En hoe maak je dat onderscheid?

In augustus 2014 werd in de Amerikaanse plaats Ferguson (20.000 inwoners, dichtbij de stad St Louis) Michael Brown, een zwarte man van 18 doodgeschoten door de blanke politieman Darren Wilson.  Er volgden rellen,  want veel mensen beschouwden Brown's dood als het zoveelste bewijs van het racisme van de Amerikaanse politieagent. Er werd een poging gedaan om de politieman hiervoor te veroordelen, maar een 'Grand Jury' sprak hem vrij - en dat was wederom aanleiding voor rellen. Zowel de dood van Brown als de vrijspraak van de dader pasten prachtig in het verhaal dat veel? alle? Amerikanen nu eenmaal trigger happy racisten zijn.

Sinds 2013 runnen wij in mossel-en-oester-dorp Yerseke bed&breakfast 'De Oester'. Dat is leuk en een redelijke bron van inkomsten, maar hier wil ik vooral vertellen over het systeem waarmee we  de reserveringen bijhouden. Volgens een artikel in het blad 'Bed&Breakfast' (#1 2016) doet een flink aantal b&b's dat nog gewoon via een papieren agenda, 'al heeft een groot aantal daarnaast ook een elektronische agenda of Excel-bestand. Nog een stapje verder gaat een online-boekingssysteem dat de bevestiging van een gast direct verwerkt in de agenda en desgewenst ook de factuur genereert. Maar b&b houders maken graag eigenwijze keuzes ook als het om online boeken gaat en een compleet geautomatiseerd systeem hoort daar niet bij. Ze exploiteren immers geen hotel.'

Heel wat mensen hebben de media gehaald met claims dat ze superbejaard waren, 110 jaar of ouder, maar bij nader onderzoek bleek dat toch gewoon niet waar. Maar het record van mevrouw Jeanne Calment uit Arles in Zuid Frankrijk die op 4 augustus 1997 op 122-jarige leeftijd (plus 164 dagen) overleed staat nog recht overeind. Er is geen twijfel dat zij die leeftijd heeft gehaald. Voor een belangrijk deel rokend en drinkend en grappen makend ('ik heb maar één rimpel en daar zit ik op'). Rond haar 120e verjaardag zong ze een liedje op een cd, 'La Farandole'. Het is geen mooie muziek, en het geheel is verpakt in een partij kermisherrie, maar het blijft opvallend.

Dit was mevrouw Eijken uit Hoorn. De foto is van midden jaren 80 toen ik voor de VPRO-radio een serie maakte over hoe je 120 jaar kunt worden. Mevrouw Eijken was toen 110. Ik weet niet meer of mevrouw Eijken toen de oudste Nederlander was, maar het was voor mij bijzonder genoeg om contact op te nemen met de provincie Noord Holland en te vragen of ze bereid waren om zonder bureaucratisch gedoe snel een beetje geld te fourneren zodat ik mevrouw ook nog even op film kon vastleggen. De provincie zag de urgentie en kwam snel in actie, maar ondertussen ging mevrouw toch dood.

Dit is het Franse circus Sabine Rancy. Tot mijn verbazing bestaat het nog, of beter gezegd: weer, want het schijnt een tijd weg geweest te zijn. Begin jaren 70 heb ik er gewerkt als 'monteur du chapiteau' - bouwer van de tent. Maar niet zo lang, na een paar dagen ben ik gevlucht.

Ooit - ik was denk ik 19 - wilde ik graag topkok worden en waar zou je dat vak beter kunnen leren als in Parijs?  Maar in Parijs zat niemand op me te wachten, dus het werd een aaneenschakeling van allerlei prutbaantjes, ontbijten rondbrengen in het hotel PLM St Jaques aan de Boulevard Denfert-Rochereau, telefonisch verkopen van levensverzekeringen voor architecten, huis aan huis proberen geisers te verkopen en heel veel wachten in zalen vol andere werkzoekenden. De vacatures vond ik vooral in de France Soir.

Pages