Ten geleide

Alles wat je in overmaat binnenkrijgt is schadelijk, maar wat er met je gebeurt als je een grote dosis neemt zegt niets over wat er gebeurt als je een kleine dosis neemt. Zo is het met aspirine, met vet, met alcohol enzovoort en zo is het ook met ioniserende straling, radioactiviteit. De negatieve gezondheidseffecten van hoge doses (of dosis-tempi) straling zeggen niets over mogelijk schadelijke effecten van lage doses (-tempi). Wetenschappers hebben herhaaldelijk getracht schadelijke effecten van lage doses vast te stellen maar zijn daarin niet geslaagd. In tegendeel, in die onderzoeken is juist een gezondheidsbevorderend effect gevonden. Door dergelijke studies te negeren en door de effecten van hoge doses te extrapoleren naar lage doses hebben advieslichamen geconcludeerd dat lage doses het risico op kanker vergroten. Daarin hebben ze ongelijk.

Wij, de leden van Scientists for Accurate Radiation Information (SARI, VS) de  XLNT Foundation (XLNT, VS), en  de Society for Radiation Information (SRI, Japan) stellen deze misinformatie over de gezondheidseffecten van straling aan de kaak.

1. Blootstelling aan een hoge dosis ioniserende straling over een korte periode met een hoog dosis tempo,  zoals de mensen die de atoombom dicht bij Ground Zero overleefden overkwam, verhoogt de kans op kanker. Dit feit is echter irrelevant bij het schatten van het kankerrisico bij blootstelling aan lage doses of dosis-tempi.

2. Er is wetenschappelijk bewijs dat een stralingsdosis beneden 100 mGy ontvangen binnen de korte tijdsspanne van enkele seconden tot uren geheel veilig is. Dit komt overeen met 10 CT-scans en verhoogt het risico op kanker niet.  Een stralingsdosis van 1000 mGy die binnen een paar minuten wordt ontvangen (dus een hoog dosis-tempo) kan wel het kankerrisico verhogen.

3. Veel onderzoeken naar langdurige blootstelling aan straling met lage dosis-tempi waarbij de totale dosis oploopt tot enkele honderden milliGray laten juist een daling van het kankerrisico zien. Bovendien is juist een therapeutisch effect (in plaats van een kankerverwekkend effect) gevonden bij een blootstelling van het

lichaam aan 100 milliGray, 15 maal gedurende een periode van 5 weken zodat een totale dosis van 1500 milliGray wordt verkregen. Uitgaande van dergelijke gegevens is een stralingsdosis van een paar honderd (200,300) milliGray over een jaar geheel veilig en zou in feite het risico op kanker verkleinen. 

4. Gegeven dergelijke bewijzen is er geen reden om bezorgd te zijn over een groter risico op kanker als er iets gebeurt waarbij mensen blootgesteld worden aan verhoogde, maar nog steeds lage dosis straling over een langere periode  De evacuatie van de bewoners van Fukushima was gegeven de lage doses onnodig. 

5. Wij betwisten de aanbevelingen van advieslichamen als de ICRP en in Nederland en België de xxx) voor een Alara-beleid (As Low As Reasonably Achievable)  dat is gebaseerd op het huidige LNT-paradigma  We betwisten ook  de jaarlimiet van 1 mSv voor het publiek en 20 mSv voor stralingswerkers. Een dergelijk beleid is niet gebaseerd op wetenschap en is onlogisch, onwijs, ongezond en on onverantwoordelijk.   
Dit alles wordt ondersteund door een substantiële hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek. Als het publiek, de professionals, de advieslichamen, de overheid en de media op basis van het bovenstaande in actie zouden komen zou dat een grote positieve invloed hebben op welzijn en welvaart van de mensheid.

Een lage dosis straling verkort het verblijf van Covid-19-longpatiënten op de intensive care aanmerkelijk, de patiënten kunnen een stuk eerder naar huis. Dat is het resultaat van een onderzoek aan de Emory universiteit in Atlanta (Georgia) in vervolg op een pilotstudie die vergelijkbare resultaten opleverde. Daar kan nu ook een pilotstudie in Iran aan worden toegevoegd. waar 80% (4/5) deelnemers binnen enkele dagen opknapte door de lage dosis straling. Het enthousiasme onder artsen is groot alhoewel verder onderzoek zeker nodig is.  [Lees verder]

Update: Twee patiënten in India ook opgeknapt op straling. Hier.

Een klein medisch experiment aan de Emory Universiteit in Atlanta heeft de hoop aangewakkerd dat een lage dosis straling de met Covid-19 verbonden vaak fatale longontsteking kan genezen - en dat binnen een tijdsbestek van een a twee dagen!. Dit goede nieuws verdient evenwel een stevige nuancering want het gaat hier slechts om 5 patiënten en het betreft hier geen zogeheten 'randomized clinical trial' hetgeen een voorwaarde is voor wetenschappelijke acceptatie.  In  India, Spanje en Italië en Iran vinden nu verdere pilots plaats en in de VS een echt RCT. Totaal gaat het om 275 patiënten. Hoewel het wetenschappelijk bewijs dus nog onvoldoende is moet er op gewezen worden dat voor de Tweede Wereldoorlog longontsteking op vergelijkbare wijze succesvol werd behandeld. [Lees verder]

Toen in 2011 in Fukushima de kerncentrales door de tsunami in de problemen raakten(*) werden 100.000 mensen geëvacueerd uit vrees voor de radioactieve fall-out . Dat pakte averechts uit. In de blinde paniek van de evacuatie stierven uiteindelijk ongeveer 1600 mensen (hier). Maar waar het allemaal om ging, de zo gevaarlijk geachte straling, die heeft tot nu toe geen levens geëist en zal dat ook niet doen zo is de verwachting. [Lees verder]

In de jaren 30 was de hoeveelheid straling die een mens jaarlijks mocht ontvangen 730 milliSievert (omgerekend). Tegenwoordig is die norm 1 milliSievert per jaar. De norm van 730 milliSievert was gebaseerd op waarnemingen. Het was een tijd waarin jan en allemaal kon experimenteren met radiumdrankjes en soms primitieve roentgenbuizen. [Lees verder]

Er is maar één argument tegen kernenergie en dat is de vrees voor ioniserende straling. Alle bezwaren tegen kernenergie (ongelukken, afval, bommen) zijn daarop terug te voeren. En dat argument klopt niet, straling is bij lange na niet zo gevaarlijk als veel mensen denken...of beter, zoals in de wet is vastgelegd. Volgens de wet is straling altijd gevaarlijk, altijd, tot in de allerkleinste hoeveelheid. Dat is het officiele standpunt van overheden overal en dientengevolge bestaat er een enorme vrees voor straling: radiofobie. [Lees verder]

Denken dat iets een kernramp zal worden is dodelijker dan de kernramp zelf. Bij Tsjernobyl werd dat al vermoed, maar voor Fukushima hebben we nu de cijfers. Hoewel de media wat hier gebeurde in 2011 steevast als een kernramp betitelen, kan men hier geen stralingsdoden vinden, en dat zou je toch een beetje verwachten. Wie nu opgewekt roept dat dat een gevolg is van de beschermingsmaatregelen die er zijn genomen moet er op gewezen worden dat juist die maatregelen - ic de evacuatie - slachtoffers hebben geëist: ergens van 1200-1600. Heel veel meer dan er zouden zijn geweest als de mensen waren thuis gebleven en dat beetje extra straling hadden ondergaan (Ja dat is bekend). Een nieuwe studie laat nu zien dat er in de jaren na de 'ramp' nog 4500 extra dodelijke slachtoffers vallen te betreuren. Wederom niet door de straling maar als bijwerking van de goede bedoelingen. [Lees verder]

In een kerncentrale wordt uranium gespleten, uraniumatomen worden in stukken 'gehakt', en de zo ontstane ‘splijtingsproducten’ zijn in feite nieuwe chemische stoffen. Volgens kerningenieur Kirk Sorensen telt kernsplijtingsafval - het allergevaarlijkste kernafval dat we kennen - 35 verschillende chemische elementen - en die kunnen we goed gebruiken.. [Lees verder]

Het wordt steeds duidelijker dat de reactie op de ontploffing van de kerncentrale bij Tsjernobyl in 1986 een veel grotere ramp was dan de ontploffing zelf, en dat de wetenschap daarbij een zeer bedenkelijke rol heeft gespeeld. De straling eiste tot dusverre 28 slachtoffers en daar zal het naar alle waarschijnlijkheid bij blijven. Maar de hulpverlening, met name de overbodige evacuatie van 350.000 mensen, zorgde voor een psychologische en sociologische chaos die nog de nodige mensenlevens zal eisen. De gigantische ‘hulpverleningsoperatie’ kostte tientallen miljarden euro’s waarvan een groot deel neerkwam op pure verspilling. Als gevolg daarvan is de regio in armoede ondergedompeld en armoede is een van de belangrijkste doodsoorzaken op deze planeet. [Lees verder]

Ayaka (uit een BBC-reportage over Fukushima)Dit is het mooie snuitje van de 10-jarige Ayaka uit Fukushima. Leuk heeft ze het niet: bij de tsunami verdween het huis van haar ouders en opa ging mee ten onder. Nu woont ze ergens anders en krijgt dagelijks te horen dat ze voortdurend in levensgevaar is vanwege de straling die wel 20 keer hoger is dan normaal! Haar vader heeft een geigerteller gekocht en nu mag ze nog maar een half uurtje per week buiten spelen en alleen op het asfalt, want op het gras is de straling te hoog. Ayaka groeit op in angst. En waarvoor? Volgens de metingen van haar vader straalt het asfalt 0.8 microsievert per uur. Dat beschouwen ze als gevaarlijk, en de officiële stralingskundigen moedigen dat aan: je moet altijd streven naar straling op zo laag mogelijk niveau.  ‘Alara’ heet dat beleid. Ja, jammer dat zo’n snuitje de komende 70 jaar in onterechte doodsangst zal slijten, maar hey, being green means never having to say you’re sorry.

[Lees verder]

Pages