Stop_Radiofobie

Title
Strand van Guarapari (Brazilië) straalt 130 maal meer dan Nederlandse stranden

U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:

30.30 microSievert per uur betekent 265428 microSievert per jaar (vermenigvuldigd met 24x365) en als je dat deelt door 1000 dan heb je het getal in milliSieverts.

Dat betekent dus dat deze stralingsdosis te vergelijken is met een jaardosis van 265 milliSievert! Dat is 130 keer de hoeveelheid straling die we in Nederland normaliter ontvangen!. Wat zou er in ons land gebeuren als hier dergelijke stralingsniveaus op het strand zouden worden aangetroffen? De Nederlandse stralingsbeschermers zouden waarschijnlijk het strand taboe verklaren en Greenpeace zou een massale evacuatie naar een (niet bestaande) stralingsvrije planeet bepleiten.

Radioactief afval? Hoezo 'afval'?. Dat spul zit vol waardevolle grondstoffen!

In een kerncentrale wordt uranium gespleten, uraniumatomen worden in stukken 'gehakt', en de zo ontstane ‘splijtingsproducten’ zijn in feite nieuwe chemische stoffen. Volgens kerningenieur Kirk Sorensen telt kernsplijtingsafval - het allergevaarlijkste kernafval dat we kennen - 35 verschillende chemische elementen - en die kunnen we goed gebruiken..

Fukushima of de bekering van een supergroene columnist tot kernenergie

Columnist George Monbiot, bekeerd tot kernenergieHet zal u niet verbazen dat de gebeurtenissen in Japan mijn mening over kernenergie hebben veranderd. Maar het zal u wel verbazen hoe die mening is veranderd. Als gevolg van de ramp in Fukushima sta ik niet langer neutraal tegenover kernenergie, ik ben voorstander geworden.

Aan het woord George Monbiot, waarschijnlijk de meest fanate groene columnist in misschien wel de groenste krant op aarde: de Guardian. Beroemd en succesvol auteur en liefhebber van stevige uitspraken zoals: “…iedere keer dat er in Bangla Desh iemand sterft als gevolg van een overstroming moet er een directeur van een luchtvaartmaatschappij uit zijn kantoor gesleept worden  en verdronken”. Deze man schreef gisteren over wat hij zelf zijn bekering noemt:

Hysterie van wetenschap en media maakte bij Tsjernobyl de meeste slachtoffers

Het wordt steeds duidelijker dat de reactie op de ontploffing van de kerncentrale bij Tsjernobyl in 1986 een veel grotere ramp was dan de ontploffing zelf, en dat de wetenschap daarbij een zeer bedenkelijke rol heeft gespeeld. De straling eiste tot dusverre 28 slachtoffers en daar zal het naar alle waarschijnlijkheid bij blijven. Maar de hulpverlening, met name de overbodige evacuatie van 350.000 mensen, zorgde voor een psychologische en sociologische chaos die nog de nodige mensenlevens zal eisen. De gigantische ‘hulpverleningsoperatie’ kostte tientallen miljarden euro’s waarvan een groot deel neerkwam op pure verspilling. Als gevolg daarvan is de regio in armoede ondergedompeld en armoede is een van de belangrijkste doodsoorzaken op deze planeet.

Stralingsnormen kunnen veel ruimer. Van Alara naar Ahars: As High as Reasonably Safe.

Ayaka (uit een BBC-reportage over Fukushima)Dit is het mooie snuitje van de 10-jarige Ayaka uit Fukushima. Leuk heeft ze het niet: bij de tsunami verdween het huis van haar ouders en opa ging mee ten onder. Nu woont ze ergens anders en krijgt dagelijks te horen dat ze voortdurend in levensgevaar is vanwege de straling die wel 20 keer hoger is dan normaal! Haar vader heeft een geigerteller gekocht en nu mag ze nog maar een half uurtje per week buiten spelen en alleen op het asfalt, want op het gras is de straling te hoog. Ayaka groeit op in angst. En waarvoor? Volgens de metingen van haar vader straalt het asfalt 0.8 microsievert per uur. Dat beschouwen ze als gevaarlijk, en de officiële stralingskundigen moedigen dat aan: je moet altijd streven naar straling op zo laag mogelijk niveau.  ‘Alara’ heet dat beleid. Ja, jammer dat zo’n snuitje de komende 70 jaar in onterechte doodsangst zal slijten, maar hey, being green means never having to say you’re sorry.

Atoomstroom levert elektriciteit gemaakt in kerncentrales
Professor Boreham bestraalt zijn kinderen zonder medische noodzaak
Is straling een vitamine? Het antwoord op die vraag ligt 2 kilometer onder de grond

Straling is altijd gevaarlijk, alleen geen straling is veilig. Dat claimde in de jaren 30 van de vorige eeuw de geneticus prof Hermann Muller en zijn visie is sindsdien de grondslag voor het wereldwijde beschermingsbeleid tegen straling. Maar er wordt hard gerammeld aan dat dogma omdat men steeds maar geen bewijs kan vinden voor Mullers' claim, sterker er zijn vele redenen om te denken dat straling in lage doses juist een gunstig effect heeft op de gezondheid. Hierover woedt al decennia een felle discussie en in dat kader is in Canada een onderzoek gaande met een originele benadering. Hier is de vraag: wat gebeurt er als we de straling zo veel mogelijk tegenhouden? Als straling zoals gezegd altijd gevaarlijk is dan zouden de organismen in een bijna stralingsvrije omgeving gezonder moeten worden, maar als de gezondheid verslechtert is dat een aanwijzing dat straling juist essentieel is, als een soort van vitamine beschouwd kan worden.

Stralingsexperts evacueren niet zo gauw

De volgende vraag werd begin oktober 2018 gesteld op een congres van deskundigen op het gebied van radioactiviteit.

Stel dat midden in de nacht de overheid bij u aan de deur klopt en zegt: 'Er heeft een nucleair ongeluk plaats gevonden, er komt straling vrij, u moet hier weg, evacueren!'

Hoe zou u daar dan als stralingskundige op reageren?

De veiligheidsnormen voor straling zijn zeer streng, wereldwijd. Als ergens mensen dreigen bestraald te worden met een hoeveelheid die - op jaarbasis gerekend - de 1 milliSievert dreigt te overschrijden dan moeten er maatregelen worden genomen, bijvoorbeeld een evacuatie. In Tsjernobyl en in Fukushima zijn met die norm in het achterhoofd(*) honderdduizenden mensen geëvacueerd en er is een vrij algemene overtuiging onder stralingskundigen dat de gevolgen van die evacuatie ernstiger waren dan de kwaal van de straling die er mee bestreden werd.  Met andere woorden als men niet had geëvacueerd waren er minder mensen gestorven (zie hier en hier). Velen betwijfelen of de evacuaties überhaupt hadden moeten plaatsvinden.

Professor Douglas Boreham bestraalt zijn kinderen zonder medische noodzaak

Omdat  'de wetenschap' in de jaren vijftig van de vorige eeuw radioactiviteit in iedere hoeveelheid tot een gevaar had verklaard, is het logisch dat mensen doodsbenauwd zijn geworden voor alles wat met radioactiviteit te maken heeft. Dat is onterecht, zoals ik op deze site tracht duidelijk te maken, maar dat misverstand zit heel erg diep. Een van de negatieve gevolgen van dit misverstand is dat mensen weigeren om röntgenfoto's' of CT-scans te laten maken. Hoeveel mensen dat precies doen is niet bekend, maar op wetenschappelijke congressen worden met enige regelmaat voorbeelden hiervan aangehaald en duidelijk gemaakt dat dit uiteindelijk negatieve - soms fatale -gevolgen heeft voor de patiënten. Uit angst voor kanker een foto weigeren omdat artsen vermoeden dat je nu al kanker hebt is niet verstandig. Stralingskundigen breken zich het hoofd hoe ze de houding van het publiek bij kunnen sturen in de richting van minder radiofobie. Een van de manieren om dat te doen is door zelf als deskundige te laten zien dat je niet bang bent. Douglas Boreham, radiobioloog aan de McMasters universiteit in Canada is daartoe ten volle bereid, zelfs om daarbij zijn kinderen in te zetten. In de medische wereld is het verrichten van 'pret-onderzoeken', onderzoeken zonder medische noodzaak, taboe (ook al gebeurt het vaak). Dat is vanwege de kosten, maar vooral vanwege het feit dat zo'n onderzoek - MET STRALING! - ook negatieve gevolgen kan hebben. Nee, niet in deze hoeveelheid zegt Boreham zelfverzekerd. De dosis is vergelijkbaar met de straling die 4 bananen afgeven. Bekijk het filmpje (3 min). 

Stralingshormese - de gezonde kant van radioactiviteit

De atoombommen die in 1945 op Hiroshima en Nagasaki vielen eisten in luttele maanden 103.000 levens (*). Nog nooit eerder waren bommen gebruikt met een dergelijke vernietigende kracht, maar ook nog nooit eerder werkte een explosie zo lang na: tot vele maanden later stierven duizenden mensen aan stralingsziekte. Sinds Hiroshima en Nagasaki staat ioniserende straling synoniem met de dood en ontelbaar zijn de demonstraties die in de afgelopen halve eeuw over de hele wereld plaats vonden tegen de dodelijke dreiging van kernbommen, van kerncentrales, van radioactief afval, kortom van straling.


Tegen die achtergrond is het merkwaardig dat je in dat zo zwaar bestraalde Japan vandaag de dag ook allerlei kledingstukken kunt kopen die `verrijkt` zijn met radioactiviteit, juwelen die de drager bestralen, radioactieve objecten die je onder je hoofdkussen legt zodat je `s nachts bestraald wordt. Het gaat hier niet om met strikte veiligheidseisen omgeven apparaten om kankergezwellen te bestralen waar alleen artsen mee mogen werken, maar om consumentenproducten, voor iedereen te koop. Vooral om kanker te voorkomen en anderszins langer en beter te leven. De handel in radioactieve kleding is serieus, een grote textielfabrikant spreekt van een groeimarkt.

The Myth of Plutonium Toxicity

Bernard L. Cohen

Plutonium is constantly referred to by the news media as "the most toxic substance known to man." Ralph Nader has said that a pound of plutonium could cause 8 billion cancers, and former Senator Ribicoff has said that a single particle of plutonium inhaled into the lung can cause cancer. There is no scientific basis for any of these statements, as I have shown in a paper in the refereed scientific journal Health Physics (Vol. 32, pp. 359-379, 1977). Nader asked the Nuclear Regulatory Commission to evaluate my paper, which they did in considerable depth and detail, but when they gave it a "clean bill of health" he ignored their report. When he accuses me of "trying to detoxify plutonium with a pen," I offered to eat as much plutonium as he would eat of caffeine, which my paper shows is comparably dangerous, or given reasonable TV coverage, to personally inhale 1000 times as much plutonium as he says would be fatal, or in response to former Senator Ribicoff's statement to inhale 1000 particles of plutonium of any size that can be suspended in air. My offer was made to all major TV networks but there has never been a reply beyond a request for a copy of my paper. Yet the false statements continue in the news media and surely 95% of the public accept them as fact although virtually no one in the radiation health scientific community gives them credence. We have here a complete breakdown in communication between the scientific community and the news media, and an unprecedented display of irresponsibility by the latter. One must also question the ethics of Nader and Ribicoff; I have sent them my papers and written them personal letters, but I have never received a reply.

Departementaal gebrabbel

Straling is straling en een stof is een stof, dat is geen bijzondere constatering, maar op het Ministerie van Infrastructuur en Milieu is dat nog niet helemaal doorgedrongen. Het departementale portaal voor straling  ( https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/straling ) opent met de volgende tekst:
Straling is bijvoorbeeld de radioactieve stof die wordt gebruikt bij medisch onderzoek, zoals bij een röntgenfoto of een CT-scan. Andere voorbeelden van straling zijn die van mobiele telefoons of de zon.

Eerste drijvende kerncentrale

Op 28 april 2018 is in St Petersburg de 'Akademik Lomonossov' van stapel gelopen, de eerste drijvende kerncentrale in de wereld. Natuurlijk waren er al lang schepen die een centrale aan boord hadden voor de voortstuwing, maar de Lomonossow  heeft naar het schijnt geen eigen voortstuwing maar gebruikt de twee reactoren om stroom, warmte en drinkwater te produceren. In 2019 zou de centrale gesleept worden naar het schiereiland Kamtsjatka in het Verre Oosten waar hij zijn diensten zal leveren in de plaats Wiljutschinsk, een basis voor atoomonderzeeërs waar 22000 mensen zouden wonen. Ook een plaats in noord Rusland wordt genoemd als locatie, het is niet helemaal duidelijk.

Radioactiviteit altijd gevaarlijk? Stralingspionier Lauriston Taylor kreeg 10 Sievert en werd 102

De ontdekking van de radioactiviteit aan het eind van de 19e eeuw stimuleerde tal van wetenschappers om dit fenomeen te verkennen en verklaren. Een van hen was de in 1902 geboren Amerikaan Lauriston Taylor; sinds hij van de uitvinder Thomas Edison een kathodebuis (voor roentgenfoto's) had gekregen was hij in de ban van straling en werd uiteindelijk een hele grote in het nieuwe veld van de stralingsbescherming. Zijn lijst van prijzen, publicaties en posities is slaapverwekkend lang.(zie: hier ) . Net als vele andere pioniers op dit gebied ontving hij zelf ook een flinke dosis straling want in die begintijd werd er niet zo voorzichtig met radioactiviteit omgegaan zo vertelde hij in een interview (1995):

Strand van Guarapari (Brazilië) straalt 130 maal meer dan Nederlandse stranden

U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:

30.30 microSievert per uur betekent 265428 microSievert per jaar (vermenigvuldigd met 24x365) en als je dat deelt door 1000 dan heb je het getal in milliSieverts.

Dat betekent dus dat deze stralingsdosis te vergelijken is met een jaardosis van 265 milliSievert! Dat is 130 keer de hoeveelheid straling die we in Nederland normaliter ontvangen!. Wat zou er in ons land gebeuren als hier dergelijke stralingsniveaus op het strand zouden worden aangetroffen? De Nederlandse stralingsbeschermers zouden waarschijnlijk het strand taboe verklaren en Greenpeace zou een massale evacuatie naar een (niet bestaande) stralingsvrije planeet bepleiten.

Radioactief afval? Hoezo 'afval'?. Dat spul zit vol waardevolle grondstoffen!

In een kerncentrale wordt uranium gespleten, uraniumatomen worden in stukken 'gehakt', en de zo ontstane ‘splijtingsproducten’ zijn in feite nieuwe chemische stoffen. Volgens Sorensen telt kernsplijtingsafval - het allergevaarlijkste kernafval dat we kennen - 35 verschillende chemische elementen.

Fukushima of de bekering van een supergroene columnist tot kernenergie

Columnist George Monbiot, bekeerd tot kernenergieHet zal u niet verbazen dat de gebeurtenissen in Japan mijn mening over kernenergie hebben veranderd. Maar het zal u wel verbazen hoe die mening is veranderd. Als gevolg van de ramp in Fukushima sta ik niet langer neutraal tegenover kernenergie, ik ben voorstander geworden.

Aan het woord George Monbiot, waarschijnlijk de meest fanate groene columnist in misschien wel de groenste krant op aarde: de Guardian. Beroemd en succesvol auteur en liefhebber van stevige uitspraken zoals: “…iedere keer dat er in Bangla Desh iemand sterft als gevolg van een overstroming moet er een directeur van een luchtvaartmaatschappij uit zijn kantoor gesleept worden  en verdronken”. Deze man schreef gisteren over wat hij zelf zijn bekering noemt:

Tsjernobyl: meer tuberculose door radiofobie?

Het is al eerder geconstateerd dat de Tsjernobyl-ramp in 1986 niet voor kanker maar wel voor heel veel psychische ellende heeft gezorgd (hier). De bevolking is bestookt met talloze spookverhalen over straling en derhalve tiert de radiofobie hier welig. Volgens een groep onderzoekers uit Zwitserland is dat een van de verklaringen dat in de regio het aantal gevallen van tuberculose is verviervoudigd in een periode van 10 jaar. Andere factoren zijn Die ziekte kan ontdekt worden via 'fluoroscopy', zeg maar een Roentgenfoto, maar dat impliceert een - minieme - stralingsdosis en daar hebben de Witrussen geen zin meer in blijkbaar.   Dit betreft een publicatie uit de Lancet (hier).

Straling cumulatief?

Een van de redenen dat de wetgeving de kleinste hoeveelheid straling als gevaarlijk beschouwt is omdat men er van uit gaat dat de schade cumulatief is, met andere woorden: de effecten van dosis 1 moeten opgeteld worden bij de effecten van dosis 2 en dosis 3. Blijkbaar gaat men er van uit dat het lichaam de schade tussentijds niet repareert. Tsjernobyl werd geëvacueerd vanwege een mogelijke extra dosis van 1 milliSievert per jaar. Dat moest voorkomen worden.

Maar in de wereld van de kankertherapie geldt een andere benadering. Daar is het niet ongebruikelijk dat een patient een behandeling krijgt met 40000 tot 60000 milliSievert. Als men die dosis ineens zou geven zou de patiënt overlijden, daarom knipt men de behandeling in stukjes op. Maar de redenering daarachter is dat de patient na iedere behandeling kan herstellen, zodat hij of zij de volgende bestralingsdosis kan verwerken. Dat is dus in tegenspraak met het cumulatie-verhaal.

 

Stralingsnormen kunnen veel ruimer. Van Alara naar Ahars: As High as Reasonably Safe.

Ayaka (uit een BBC-reportage over Fukushima)Dit is het mooie snuitje van de 10-jarige Ayaka uit Fukushima. Leuk heeft ze het niet: bij de tsunami verdween het huis van haar ouders en opa ging mee ten onder. Nu woont ze ergens anders en krijgt dagelijks te horen dat ze voortdurend in levensgevaar is vanwege de straling die wel 20 keer hoger is dan normaal! Haar vader heeft een geigerteller gekocht en nu mag ze nog maar een half uurtje per week buiten spelen en alleen op het asfalt, want op het gras is de straling te hoog. Ayaka groeit op in angst. En waarvoor? Volgens de metingen van haar vader straalt het asfalt 0.8 microsievert per uur. Dat beschouwen ze als gevaarlijk, en de officiële stralingskundigen moedigen dat aan: je moet altijd streven naar straling op zo laag mogelijk niveau.  ‘Alara’ heet dat beleid. Ja, jammer dat zo’n snuitje de komende 70 jaar in onterechte doodsangst zal slijten, maar hey, being green means never having to say you’re sorry.

Vliegende kerncentrales: nucleair aangedreven drones

Dat er duikboten zijn die worden voortbewogen door een kerncentrale wist u al en op Mars rijdt een karretje rond met plutonium als brandstof. Maar nieuws is waarschijnlijk dat er in de afgelopen jaren in ieder geval één keer een vliegtuig gevlogen heeft met uranium, thorium, plutonium of americium als brandstof. Een vliegende kerncentrale, onbemand dus een drone. Het is een project dat met veel geheimzinnigheid is omgeven, maar er is wel naar buiten gekomen dat 'the technical goals for the project were accomplished', maar: 'it was disappointing to all, that the political realities would not allow use of the results'. Technisch kan het dus, maar de maatschappij is er nog niet aan toe. Echt niet?


Evacuatie van de bevolking dodelijker dan de straling bij Fukushima

Geëvacueerde mensen uit FukushimaHet aantal sterfgevallen als gevolg van de straling die bij ‘Fukushima’ vrij kwam  is nul en zal dat waarschijnlijk ook blijven. Maar zelfs als sommige sombere voorspellingen uitkomen en er inderdaad mensen sterven is het zeer de vraag of die aantallen op zullen wegen tegen de sterfgevallen als gevolg van de massale evacuatie van 100.000 mensen. Laten we de balans  eens opmaken op basis van de sombere voorspellingen. Was die evacuatie wel nodig?

Hysterie van wetenschap en media maakte bij Tsjernobyl de meeste slachtoffers

Het wordt steeds duidelijker dat de reactie op de ontploffing van de kerncentrale bij Tsjernobyl in 1986 een veel grotere ramp was dan de ontploffing zelf, en dat de wetenschap daarbij een zeer bedenkelijke rol heeft gespeeld. De straling eiste tot dusverre 28 slachtoffers en daar zal het naar alle waarschijnlijkheid bij blijven. Maar de hulpverlening, met name de overbodige evacuatie van 350.000 mensen, zorgde voor een psychologische en sociologische chaos die nog de nodige mensenlevens zal eisen. De gigantische ‘hulpverleningsoperatie’ kostte tientallen miljarden euro’s waarvan een groot deel neerkwam op pure verspilling. Als gevolg daarvan is de regio in armoede ondergedompeld en armoede is een van de belangrijkste doodsoorzaken op deze planeet.