Groene Rekenkamer

U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:

30.30 microSievert per uur betekent 265428 microSievert per jaar (vermenigvuldigd met 24x365) en als je dat deelt door 1000 dan heb je het getal in milliSieverts.

Dat betekent dus dat deze stralingsdosis te vergelijken is met een jaardosis van 265 milliSievert! Dat is 130 keer de hoeveelheid straling die we in Nederland normaliter ontvangen!. Wat zou er in ons land gebeuren als hier dergelijke stralingsniveaus op het strand zouden worden aangetroffen? De Nederlandse stralingsbeschermers zouden waarschijnlijk het strand taboe verklaren en Greenpeace zou een massale evacuatie naar een (niet bestaande) stralingsvrije planeet bepleiten.

[Lees verder]

In een kerncentrale wordt uranium gespleten, uraniumatomen worden in stukken 'gehakt', en de zo ontstane ‘splijtingsproducten’ zijn in feite nieuwe chemische stoffen. Volgens kerningenieur Kirk Sorensen telt kernsplijtingsafval - het allergevaarlijkste kernafval dat we kennen - 35 verschillende chemische elementen - en die kunnen we goed gebruiken.. [Lees verder]

Columnist George Monbiot, bekeerd tot kernenergieHet zal u niet verbazen dat de gebeurtenissen in Japan mijn mening over kernenergie hebben veranderd. Maar het zal u wel verbazen hoe die mening is veranderd. Als gevolg van de ramp in Fukushima sta ik niet langer neutraal tegenover kernenergie, ik ben voorstander geworden.

Aan het woord George Monbiot, waarschijnlijk de meest fanate groene columnist in misschien wel de groenste krant op aarde: de Guardian. Beroemd en succesvol auteur en liefhebber van stevige uitspraken zoals: “…iedere keer dat er in Bangla Desh iemand sterft als gevolg van een overstroming moet er een directeur van een luchtvaartmaatschappij uit zijn kantoor gesleept worden  en verdronken”. Deze man schreef gisteren over wat hij zelf zijn bekering noemt:

[Lees verder]

Ayaka (uit een BBC-reportage over Fukushima)Dit is het mooie snuitje van de 10-jarige Ayaka uit Fukushima. Leuk heeft ze het niet: bij de tsunami verdween het huis van haar ouders en opa ging mee ten onder. Nu woont ze ergens anders en krijgt dagelijks te horen dat ze voortdurend in levensgevaar is vanwege de straling die wel 20 keer hoger is dan normaal! Haar vader heeft een geigerteller gekocht en nu mag ze nog maar een half uurtje per week buiten spelen en alleen op het asfalt, want op het gras is de straling te hoog. Ayaka groeit op in angst. En waarvoor? Volgens de metingen van haar vader straalt het asfalt 0.8 microsievert per uur. Dat beschouwen ze als gevaarlijk, en de officiële stralingskundigen moedigen dat aan: je moet altijd streven naar straling op zo laag mogelijk niveau.  ‘Alara’ heet dat beleid. Ja, jammer dat zo’n snuitje de komende 70 jaar in onterechte doodsangst zal slijten, maar hey, being green means never having to say you’re sorry. [Lees verder]

De werkelijke reden dat de wereld wordt volgezet met windmolens is (afgezien van het vangen van enorm veel subsidie) dat men hoopt dat daardoor het gebruik aan olie, kolen en gas in electriciteitscentrales omlaag zal gaan. Bij het verstoken van die fossiele brandstoffen komt CO2 vrij en men vreest dat daardoor de aarde gevaarlijk zal opwarmen. Daarvoor is tot nu toe geen greintje bewijs - er is geen klimaatprobleem - maar als dat er wel zou zijn, zou windenergie dan de oplossing zijn? Besparen windmolens fossiele brandstoffen? Topwetenschapper dr Kees Le Pair gelooft het niet. [Lees verder]

U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:

30.30 microSievert per uur betekent 265428 microSievert per jaar (vermenigvuldigd met 24x365) en als je dat deelt door 1000 dan heb je het getal in milliSieverts.

Dat betekent dus dat deze stralingsdosis te vergelijken is met een jaardosis van 265 milliSievert! Dat is 130 keer de hoeveelheid straling die we in Nederland normaliter ontvangen!. Wat zou er in ons land gebeuren als hier dergelijke stralingsniveaus op het strand zouden worden aangetroffen? De Nederlandse stralingsbeschermers zouden waarschijnlijk het strand taboe verklaren en Greenpeace zou een massale evacuatie naar een (niet bestaande) stralingsvrije planeet bepleiten.

[Lees verder]

Ayaka (uit een BBC-reportage over Fukushima)Dit is het mooie snuitje van de 10-jarige Ayaka uit Fukushima. Leuk heeft ze het niet: bij de tsunami verdween het huis van haar ouders en opa ging mee ten onder. Nu woont ze ergens anders en krijgt dagelijks te horen dat ze voortdurend in levensgevaar is vanwege de straling die wel 20 keer hoger is dan normaal! Haar vader heeft een geigerteller gekocht en nu mag ze nog maar een half uurtje per week buiten spelen en alleen op het asfalt, want op het gras is de straling te hoog. Ayaka groeit op in angst. En waarvoor? Volgens de metingen van haar vader straalt het asfalt 0.8 microsievert per uur. Dat beschouwen ze als gevaarlijk, en de officiële stralingskundigen moedigen dat aan: je moet altijd streven naar straling op zo laag mogelijk niveau.  ‘Alara’ heet dat beleid. Ja, jammer dat zo’n snuitje de komende 70 jaar in onterechte doodsangst zal slijten, maar hey, being green means never having to say you’re sorry. [Lees verder]

Geëvacueerde mensen in FukushimaThe number of casualties caused by the radiation that was released in the Fukushima accident is zero and will probably stay zero. We have stated that on this website multiple times and there is no reason whatsoever to change that position. But even when some gloomy expectations come true and radiation indeed kills people it remains highly doubtful whether their numbers will add up against the casualties claimed by the evacuation of 100.000 people. Let’s try to make up the balance. Was there any need for this evacuation? [Lees verder]