Error message

  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type bool in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).
  • Notice: Trying to access array offset on value of type null in simplenews_newsletter_defaults() (line 456 of /home/customer/www/theorichel.nl/public_html/sites/all/modules/simplenews/simplenews.module).

Stop_Radiofobie

Fukushima zit opgescheept met een vracht licht radioactief water. Dat wordt nu eindelijk in zee gedumpt, maar heel veel mensen bezorgt dat de rillingen. In deze video wordt kort en duizelijk uitgelegd waarom die vrees onzinnig is. [Lees verder]

Teneinde te voldoen aan de "doelstellingen van Parijs" staan de Nederlandse regio's onder zware druk om hun prachtige gebieden vol te zetten met massa's windmolens en zonnepanelen.  Dat doet men met grommende tegenzin. Maar misschien kan dat leed fors verlicht worden met een eenvoudige ambtelijke exercitie - waarvan al bewezen is dat-ie kan! Met het volgende plan komt in principe tweeduizend vierkante kilometer vrij! [Lees verder]

'Nog steeds geen gevaar voor de bevolking, evacuaties onnodig', dat schreef de Groene Rekenkamer op 18 maart 2011 in de eerste week na de 'kernramp' in Fukushima. Nu, tien jaar later heeft Unscear, de VN-organisatie voor de bestudering van de effecten van atoomstraling een rapport uitgebracht over de gezondheidsgevolgen. Daar staat weinig nieuws in: er zijn geen gezondheidsgevolgen te vinden, geen kanker, geen extra leukemie, geen extra schildklierkanker, geen extra aangeboren afwijkingen, niet onder de gewone bevolking en niet onder de beroepsmatig betrokkenen. We told you so!

[Lees verder]

De tsunami in Japan in 2011 kostte plm 20.000 levens en de overstroming veroorzaakte ook de uiteindelijke 'kernramp'. Dat staat tussen aanhalingstekens omdat de straling NUL levens kostte. Het NOS-journaal zegt nu op 5 maart 2021 dat het andersom was: de kernramp veroorzaakte de tsunami. Is dit stupiditeit of opzet om kernenergie als gevaarlijk af te schilderen.?

  [Lees verder]

De ‘World Information Service on Energy’, kortweg WISE pretendeert informatie te geven over met name kernenergie, maar de organisatie houdt zich vooral bezig met paniekzaaien. De Consumentenbond zou eigenlijk zijn samenwerking met WISE moeten heroverwegen. Dat is de essentie van een open brief die de Stichting De Groene Rekenkamer op 15 maart stuurde aan de Consumentenbond in aansluiting op een initiatief van de Stichting Elise en het bedrijf Atoom-Alliantie. Die brief staat hier onder: [Lees verder]

Afgelopen woensdag was Herman Damveld te gast in DVHN Live om te reageren op het idee dat Rutte opperde, om een kerncentrale in de Eemshaven te bouwen. Ik ken de Groningse econometrist en wetenschapsfilosoof nog uit de tijd dat ik als uitgever bij Milieudefensie werkte, rond 1980. Een van mijn laatste projecten daar was een door hem geschreven boekje, met de titel Kan Kernenergie? De voorpagina daarvan was dusdanig opgemaakt zodat de lezer meteen aan kanker zou denken. Inmiddels is dat voor de meeste mensen een soort geloofsartikel geworden: radioactieve straling veroorzaakt altijd kanker en misvormingen. Damveld heeft met die gruwelijke boodschap decennialang mensen de stuipen op het lijf gejaagd. Geheel ten onrechte. Straling kan kanker verwekken, maar de hoeveelheden die je daarvoor nodig hebt, zijn onwerkelijk groot. [Lees verder]

Zou u uw kinderen laten spelen met 238Uranium, 210Lood, 106Ruthenium en 65Zink, allemaal stralende radioactieve materialen? Waarschijnlijk niet. Begin jaren 50 van de vorige eeuw kon het echter wel met de 'Atomic Energy Lab' doos waarmee je 150 experimenten kon doen met bovengenoemde materialen. De overheid moedigde het gebruik van de doos aan want ondanks de atoombom was het enthousiasme voor de 'wondere wereld der stralen' nog groot en de overheid hoopte hiermee de jeugd te enthousiasmeren voor studies op dit gebied.Er werden evenwel slechts 5000 van de kits verkocht. Dat werd vooral geweten aan de moeilijkheid van de materie en aan de prijs van 50$ (zou vandaag 10x zo veel zijn). Gezondheidsproblemen zijn nooit gerapporteerd en werden ook niet verwacht. Deze Wiki heeft het hele verhaal.

  [Lees verder]

De Amerikaanse chemicus en nucleair specialist Galen Winsor vond de veiligheidsmaatregelen tegen radioactieve straling compleet onnodig en uit protest gaf hij een serie lezingen waar hij uranium at.

Voor een interessante wetenschappelijke verhandeling over de 'gevaren' van uranium, zie de bijlage.

  [Lees verder]

Het land wordt vol gezet met windmolens en zonnepanelen, maar volgens energiedeskundige Joris van Dorp kunnen we beter overschakelen op 100% kernenergie. Beter voor milieu en economie! U kunt Van Dorps berekeningen hier nalezen: https://medium.com/generation-atomic/how-much-would-a-100-nuclear-energy... [Lees verder]

Qua klimaat, afval, natuur, stikstof, lucht, schaal, beschikbaarheid en betaalbaarheid is kernenergie zonder gelijken. Kernenergie is groener dan groen! 'Waar wachten we nog op? zegt energiedeskundige dr. ir.André Wakker [Lees verder]

Staatsman in ruste Frits Bolkestein gelooft niet dat zon- en windenergie ooit volledig aan onze energiebehoefte tegemoet kunnen komen. Zonder kernenergie lukt het niet. [Lees verder]

Hoewel we nog zat fossiele brandstoffen hebben en hij niet in een klimaatprobleem gelooft vindt fysicus Kees de Lange dat we onze koers richting kernenergie moeten verleggen. Zie ook: https://opiniez.com/2020/08/05/het-is-de-hoogste-tijd-voor-kernenergie/c... [Lees verder]

Er is voldoende uranium voor 170 eeuwen!. Dat is de conclusie van een studie uit 2003 van de Harvard universiteit die ik destijds heb vertaald. Behalve vanwege deze opgewekte conclusie is de studie ook interessant omdat de auteurs uitgesproken groen zijn:  prof. J.P. Holdren, een onderzoeker uit de school van oer-alarmist Paul Ehlich die later wetenschapsadviseur van Obama werd en Bob van der Zwaan die inmiddels hoogleraar duurzame energietechnologie is aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Prof Steve Fetter was ook onderdeel van de Obama regering en Bunn is zeer bekommerd over kernwapens en de klimaatproblematiek. Alle vier lijken ze overigens voorstander te zijn van kernenergie. Het rapport staat in de bijlage, hieronder staat mijn samenvatting van het rapport. Ik wil daar zelf nog graag het volgende aan toevoegen.

Dat er voldoende is voor 170 eeuwen kernenergie is geen pleidooi om de wereld in een uraniummijn te veranderen, en dat hoeft ook niet. Met opwerking en snelle kweekreactoren kan het zo gevreesde kernafval worden hergebruikt en aldus de behoefte aan 'ruw' uranium verminderen. En dan hebben we het nog niet eens over thorium waarvan de aardse voorraad nog veel groter is. Weinig reden tot zorg dus.

[Lees verder]

Een lage dosis straling verkort het verblijf van Covid-19-longpatiënten op de intensive care aanmerkelijk, de patiënten kunnen een stuk eerder naar huis. Dat is het resultaat van een onderzoek aan de Emory universiteit in Atlanta (Georgia) in vervolg op een pilotstudie die vergelijkbare resultaten opleverde. Daar kan nu ook een pilotstudie in Iran aan worden toegevoegd. waar 80% (4/5) deelnemers binnen enkele dagen opknapte door de lage dosis straling. Het enthousiasme onder artsen is groot alhoewel verder onderzoek zeker nodig is.  [Lees verder]

Update: Twee patiënten in India ook opgeknapt op straling. Hier.

Een klein medisch experiment aan de Emory Universiteit in Atlanta heeft de hoop aangewakkerd dat een lage dosis straling de met Covid-19 verbonden vaak fatale longontsteking kan genezen - en dat binnen een tijdsbestek van een a twee dagen!. Dit goede nieuws verdient evenwel een stevige nuancering want het gaat hier slechts om 5 patiënten en het betreft hier geen zogeheten 'randomized clinical trial' hetgeen een voorwaarde is voor wetenschappelijke acceptatie.  In  India, Spanje en Italië en Iran vinden nu verdere pilots plaats en in de VS een echt RCT. Totaal gaat het om 275 patiënten. Hoewel het wetenschappelijk bewijs dus nog onvoldoende is moet er op gewezen worden dat voor de Tweede Wereldoorlog longontsteking op vergelijkbare wijze succesvol werd behandeld. [Lees verder]

Toen in 2011 in Fukushima de kerncentrales door de tsunami in de problemen raakten(*) werden 100.000 mensen geëvacueerd uit vrees voor de radioactieve fall-out . Dat pakte averechts uit. In de blinde paniek van de evacuatie stierven uiteindelijk ongeveer 1600 mensen (hier). Maar waar het allemaal om ging, de zo gevaarlijk geachte straling, die heeft tot nu toe geen levens geëist en zal dat ook niet doen zo is de verwachting. [Lees verder]

In de jaren 30 was de hoeveelheid straling die een mens jaarlijks mocht ontvangen 730 milliSievert (omgerekend). Tegenwoordig is die norm 1 milliSievert per jaar. De norm van 730 milliSievert was gebaseerd op waarnemingen. Het was een tijd waarin jan en allemaal kon experimenteren met radiumdrankjes en soms primitieve roentgenbuizen. [Lees verder]

Er is maar één argument tegen kernenergie en dat is de vrees voor ioniserende straling. Alle bezwaren tegen kernenergie (ongelukken, afval, bommen) zijn daarop terug te voeren. En dat argument klopt niet, straling is bij lange na niet zo gevaarlijk als veel mensen denken...of beter, zoals in de wet is vastgelegd. Volgens de wet is straling altijd gevaarlijk, altijd, tot in de allerkleinste hoeveelheid. Dat is het officiele standpunt van overheden overal en dientengevolge bestaat er een enorme vrees voor straling: radiofobie. [Lees verder]

Denken dat iets een kernramp zal worden is dodelijker dan de kernramp zelf. Bij Tsjernobyl werd dat al vermoed, maar voor Fukushima hebben we nu de cijfers. Hoewel de media wat hier gebeurde in 2011 steevast als een kernramp betitelen, kan men hier geen stralingsdoden vinden, en dat zou je toch een beetje verwachten. Wie nu opgewekt roept dat dat een gevolg is van de beschermingsmaatregelen die er zijn genomen moet er op gewezen worden dat juist die maatregelen - ic de evacuatie - slachtoffers hebben geëist: ergens van 1200-1600. Heel veel meer dan er zouden zijn geweest als de mensen waren thuis gebleven en dat beetje extra straling hadden ondergaan (Ja dat is bekend). Een nieuwe studie laat nu zien dat er in de jaren na de 'ramp' nog 4500 extra dodelijke slachtoffers vallen te betreuren. Wederom niet door de straling maar als bijwerking van de goede bedoelingen. [Lees verder]

U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:

30.30 microSievert per uur betekent 265428 microSievert per jaar (vermenigvuldigd met 24x365) en als je dat deelt door 1000 dan heb je het getal in milliSieverts.

Dat betekent dus dat deze stralingsdosis te vergelijken is met een jaardosis van 265 milliSievert! Dat is 130 keer de hoeveelheid straling die we in Nederland normaliter ontvangen!. Wat zou er in ons land gebeuren als hier dergelijke stralingsniveaus op het strand zouden worden aangetroffen? De Nederlandse stralingsbeschermers zouden waarschijnlijk het strand taboe verklaren en Greenpeace zou een massale evacuatie naar een (niet bestaande) stralingsvrije planeet bepleiten.

[Lees verder]

In een kerncentrale wordt uranium gespleten, uraniumatomen worden in stukken 'gehakt', en de zo ontstane ‘splijtingsproducten’ zijn in feite nieuwe chemische stoffen. Volgens kerningenieur Kirk Sorensen telt kernsplijtingsafval - het allergevaarlijkste kernafval dat we kennen - 35 verschillende chemische elementen - en die kunnen we goed gebruiken.. [Lees verder]

Columnist George Monbiot, bekeerd tot kernenergieHet zal u niet verbazen dat de gebeurtenissen in Japan mijn mening over kernenergie hebben veranderd. Maar het zal u wel verbazen hoe die mening is veranderd. Als gevolg van de ramp in Fukushima sta ik niet langer neutraal tegenover kernenergie, ik ben voorstander geworden.

Aan het woord George Monbiot, waarschijnlijk de meest fanate groene columnist in misschien wel de groenste krant op aarde: de Guardian. Beroemd en succesvol auteur en liefhebber van stevige uitspraken zoals: “…iedere keer dat er in Bangla Desh iemand sterft als gevolg van een overstroming moet er een directeur van een luchtvaartmaatschappij uit zijn kantoor gesleept worden  en verdronken”. Deze man schreef gisteren over wat hij zelf zijn bekering noemt:

[Lees verder]

Het wordt steeds duidelijker dat de reactie op de ontploffing van de kerncentrale bij Tsjernobyl in 1986 een veel grotere ramp was dan de ontploffing zelf, en dat de wetenschap daarbij een zeer bedenkelijke rol heeft gespeeld. De straling eiste tot dusverre 28 slachtoffers en daar zal het naar alle waarschijnlijkheid bij blijven. Maar de hulpverlening, met name de overbodige evacuatie van 350.000 mensen, zorgde voor een psychologische en sociologische chaos die nog de nodige mensenlevens zal eisen. De gigantische ‘hulpverleningsoperatie’ kostte tientallen miljarden euro’s waarvan een groot deel neerkwam op pure verspilling. Als gevolg daarvan is de regio in armoede ondergedompeld en armoede is een van de belangrijkste doodsoorzaken op deze planeet. [Lees verder]

Ayaka (uit een BBC-reportage over Fukushima)Dit is het mooie snuitje van de 10-jarige Ayaka uit Fukushima. Leuk heeft ze het niet: bij de tsunami verdween het huis van haar ouders en opa ging mee ten onder. Nu woont ze ergens anders en krijgt dagelijks te horen dat ze voortdurend in levensgevaar is vanwege de straling die wel 20 keer hoger is dan normaal! Haar vader heeft een geigerteller gekocht en nu mag ze nog maar een half uurtje per week buiten spelen en alleen op het asfalt, want op het gras is de straling te hoog. Ayaka groeit op in angst. En waarvoor? Volgens de metingen van haar vader straalt het asfalt 0.8 microsievert per uur. Dat beschouwen ze als gevaarlijk, en de officiële stralingskundigen moedigen dat aan: je moet altijd streven naar straling op zo laag mogelijk niveau.  ‘Alara’ heet dat beleid. Ja, jammer dat zo’n snuitje de komende 70 jaar in onterechte doodsangst zal slijten, maar hey, being green means never having to say you’re sorry.

[Lees verder]

Straling is altijd gevaarlijk, alleen geen straling is veilig. Dat claimde in de jaren 30 van de vorige eeuw de geneticus prof Hermann Muller en zijn visie is sindsdien de grondslag voor het wereldwijde beschermingsbeleid tegen straling. Maar er wordt hard gerammeld aan dat dogma omdat men steeds maar geen bewijs kan vinden voor Mullers' claim, sterker er zijn vele redenen om te denken dat straling in lage doses juist een gunstig effect heeft op de gezondheid. Hierover woedt al decennia een felle discussie en in dat kader is in Canada een onderzoek gaande met een originele benadering. Hier is de vraag: wat gebeurt er als we de straling zo veel mogelijk tegenhouden? Als straling zoals gezegd altijd gevaarlijk is dan zouden de organismen in een bijna stralingsvrije omgeving gezonder moeten worden, maar als de gezondheid verslechtert is dat een aanwijzing dat straling juist essentieel is, als een soort van vitamine beschouwd kan worden.


[Lees verder]

De volgende vraag werd begin oktober 2018 gesteld op een congres van deskundigen op het gebied van radioactiviteit.

Stel dat midden in de nacht de overheid bij u aan de deur klopt en zegt: 'Er heeft een nucleair ongeluk plaats gevonden, er komt straling vrij, u moet hier weg, evacueren!'

Hoe zou u daar dan als stralingskundige op reageren?

De veiligheidsnormen voor straling zijn zeer streng, wereldwijd. Als ergens mensen dreigen bestraald te worden met een hoeveelheid die - op jaarbasis gerekend - de 1 milliSievert dreigt te overschrijden dan moeten er maatregelen worden genomen, zoals een evacuatie. In Tsjernobyl zijn op basis van die norm honderdduizenden mensen geëvacueerd, in Fukushima zou zijn geëvacueerd uitgaande van een waarde van 20 milliSievert (maar helemaal duidelijk is dat niet). Er is een vrij algemene overtuiging onder stralingskundigen dat de gevolgen van die evacuatie ernstiger waren dan de kwaal van de straling die er mee bestreden werd. Met andere woorden als men niet had geëvacueerd waren er minder mensen gestorven (zie hier en hier). Velen betwijfelen of de evacuaties überhaupt hadden moeten plaatsvinden. [Lees verder]

Omdat  'de wetenschap' in de jaren vijftig van de vorige eeuw radioactiviteit in iedere hoeveelheid tot een gevaar had verklaard, is het logisch dat mensen doodsbenauwd zijn geworden voor alles wat met radioactiviteit te maken heeft. Dat is onterecht, zoals ik op deze site tracht duidelijk te maken, maar dat misverstand zit heel erg diep. Een van de negatieve gevolgen van dit misverstand is dat mensen weigeren om röntgenfoto's' of CT-scans te laten maken. Hoeveel mensen dat precies doen is niet bekend, maar op wetenschappelijke congressen worden met enige regelmaat voorbeelden hiervan aangehaald en duidelijk gemaakt dat dit uiteindelijk negatieve - soms fatale -gevolgen heeft voor de patiënten. Uit angst voor kanker een foto weigeren omdat artsen vermoeden dat je nu al kanker hebt is niet verstandig. Stralingskundigen breken zich het hoofd hoe ze de houding van het publiek bij kunnen sturen in de richting van minder radiofobie. Een van de manieren om dat te doen is door zelf als deskundige te laten zien dat je niet bang bent. Douglas Boreham, radiobioloog aan de McMasters universiteit in Canada is daartoe ten volle bereid, zelfs om daarbij zijn kinderen in te zetten. In de medische wereld is het verrichten van 'pret-onderzoeken', onderzoeken zonder medische noodzaak, taboe (ook al gebeurt het vaak). Dat is vanwege de kosten, maar vooral vanwege het feit dat zo'n onderzoek - MET STRALING! - ook negatieve gevolgen kan hebben. Nee, niet in deze hoeveelheid zegt Boreham zelfverzekerd. De dosis is vergelijkbaar met de straling die 4 bananen afgeven. Bekijk het filmpje (3 min).  [Lees verder]

De atoombommen die in 1945 op Hiroshima en Nagasaki vielen eisten in luttele maanden 103.000 levens (*). Nog nooit eerder waren bommen gebruikt met een dergelijke vernietigende kracht, maar ook nog nooit eerder werkte een explosie zo lang na: tot vele maanden later stierven duizenden mensen aan stralingsziekte. Sinds Hiroshima en Nagasaki staat ioniserende straling synoniem met de dood en ontelbaar zijn de demonstraties die in de afgelopen halve eeuw over de hele wereld plaats vonden tegen de dodelijke dreiging van kernbommen, van kerncentrales, van radioactief afval, kortom van straling.


Tegen die achtergrond is het merkwaardig dat je in dat zo zwaar bestraalde Japan vandaag de dag ook allerlei kledingstukken kunt kopen die `verrijkt` zijn met radioactiviteit, juwelen die de drager bestralen, radioactieve objecten die je onder je hoofdkussen legt zodat je `s nachts bestraald wordt. Het gaat hier niet om met strikte veiligheidseisen omgeven apparaten om kankergezwellen te bestralen waar alleen artsen mee mogen werken, maar om consumentenproducten, voor iedereen te koop. Vooral om kanker te voorkomen en anderszins langer en beter te leven. De handel in radioactieve kleding is serieus, een grote textielfabrikant spreekt van een groeimarkt.

[Lees verder]

Bernard L. Cohen

Plutonium is constantly referred to by the news media as "the most toxic substance known to man." Ralph Nader has said that a pound of plutonium could cause 8 billion cancers, and former Senator Ribicoff has said that a single particle of plutonium inhaled into the lung can cause cancer. There is no scientific basis for any of these statements, as I have shown in a paper in the refereed scientific journal Health Physics (Vol. 32, pp. 359-379, 1977). Nader asked the Nuclear Regulatory Commission to evaluate my paper, which they did in considerable depth and detail, but when they gave it a "clean bill of health" he ignored their report. When he accuses me of "trying to detoxify plutonium with a pen," I offered to eat as much plutonium as he would eat of caffeine, which my paper shows is comparably dangerous, or given reasonable TV coverage, to personally inhale 1000 times as much plutonium as he says would be fatal, or in response to former Senator Ribicoff's statement to inhale 1000 particles of plutonium of any size that can be suspended in air. My offer was made to all major TV networks but there has never been a reply beyond a request for a copy of my paper. Yet the false statements continue in the news media and surely 95% of the public accept them as fact although virtually no one in the radiation health scientific community gives them credence. We have here a complete breakdown in communication between the scientific community and the news media, and an unprecedented display of irresponsibility by the latter. One must also question the ethics of Nader and Ribicoff; I have sent them my papers and written them personal letters, but I have never received a reply. [Lees verder]

Straling is straling en een stof is een stof, dat is geen bijzondere constatering, maar op het Ministerie van Infrastructuur en Milieu is dat nog niet helemaal doorgedrongen. Het departementale portaal voor straling  ( https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/straling ) opent met de volgende tekst:
[Lees verder]

Op 28 april 2018 is in St Petersburg de 'Akademik Lomonossov' van stapel gelopen, de eerste drijvende kerncentrale in de wereld. Natuurlijk waren er al lang schepen die een centrale aan boord hadden voor de voortstuwing, maar de Lomonossow  heeft naar het schijnt geen eigen voortstuwing maar gebruikt de twee reactoren om stroom, warmte en drinkwater te produceren. In 2019 zou de centrale gesleept worden naar het schiereiland Kamtsjatka in het Verre Oosten waar hij zijn diensten zal leveren in de plaats Wiljutschinsk, een basis voor atoomonderzeeërs waar 22000 mensen zouden wonen. Ook een plaats in noord Rusland wordt genoemd als locatie, het is niet helemaal duidelijk.

[Lees verder]

De meeste schrijvers vinden het niet prettig te horen dat lezers bij hun boeken in slaap vallen maar professor John Mueller van Ohio State University doe je er juist een plezier mee, dat is precies de bedoeling van zijn boek ‘Atomic Obsession’[1]. Dat gaat over de permanente wereldwijde vrees voor een allesvernietigende atoomoorlog en die vrees is in zijn ogen volstrekt overbodig.


Er dreigt geen atoomoorlog en die dreiging is eigenlijk ook nooit serieus geweest, en mocht het ooit toch zover komen dan zal de schade niet in de buurt komen van de apocalyptische voorspellingen die ons al decennia om de oren vliegen en die volgens Mueller maatregelen uitlokten die averechts hebben gewerkt: meer levens hebben geëist dan ‘Hiroshima’ en ‘Nagasaki’ tezamen. De atoombom is een verschrikkelijk wapen, Mueller is er terdege van doordrongen, maar de 9 landen die De Bom tot nu toe bezitten hebben er eigenlijk nauwelijks iets aan gehad of ze m nu gebruikt hebben of niet  (en terroristen ook niet overigens). De Bom heeft nauwelijks invloed gehad op de wereldvrede en Mueller verwacht dan ook dat het aantal kernwapens steeds kleiner zal worden en dat de belangstelling ervoor zal wegebben. Een nutteloos wapen. Roest in vrede.

[Lees verder]

De ontdekking van de radioactiviteit aan het eind van de 19e eeuw stimuleerde tal van wetenschappers om dit fenomeen te verkennen en verklaren. Een van hen was de in 1902 geboren Amerikaan Lauriston Taylor; sinds hij van de uitvinder Thomas Edison een kathodebuis (voor roentgenfoto's) had gekregen was hij in de ban van straling en werd uiteindelijk een hele grote in het nieuwe veld van de stralingsbescherming. Zijn lijst van prijzen, publicaties en posities is slaapverwekkend lang.(zie: hier ) . Net als vele andere pioniers op dit gebied ontving hij zelf ook een flinke dosis straling want in die begintijd werd er niet zo voorzichtig met radioactiviteit omgegaan zo vertelde hij in een interview (1995):

[Lees verder]

U kijkt naar de eerste stralingsmeting die de filmploeg van de Groene Rekenkamer verrichtte op de zwarte stranden van de Braziliaanse kustplaats Guarapari. De geigerteller geeft 30.30 microSievert per uur aan. Wat betekent dat voor gewone mensen in Nederland? Ons wordt doorgaans verteld dat we jaarlijks een stralingsdosis uit de aarde en het heelal van ongeveer 2 milliSievert ontvangen. Om te kunnen vergelijken moeten we dus een sprongetje maken van microSievert per uur naar milliSievert per jaar. Dat is eenvoudig:

30.30 microSievert per uur betekent 265428 microSievert per jaar (vermenigvuldigd met 24x365) en als je dat deelt door 1000 dan heb je het getal in milliSieverts.

Dat betekent dus dat deze stralingsdosis te vergelijken is met een jaardosis van 265 milliSievert! Dat is 130 keer de hoeveelheid straling die we in Nederland normaliter ontvangen!. Wat zou er in ons land gebeuren als hier dergelijke stralingsniveaus op het strand zouden worden aangetroffen? De Nederlandse stralingsbeschermers zouden waarschijnlijk het strand taboe verklaren en Greenpeace zou een massale evacuatie naar een (niet bestaande) stralingsvrije planeet bepleiten.

[Lees verder]

In een kerncentrale wordt uranium gespleten, uraniumatomen worden in stukken 'gehakt', en de zo ontstane ‘splijtingsproducten’ zijn in feite nieuwe chemische stoffen. Volgens Sorensen telt kernsplijtingsafval - het allergevaarlijkste kernafval dat we kennen - 35 verschillende chemische elementen. [Lees verder]

Columnist George Monbiot, bekeerd tot kernenergieHet zal u niet verbazen dat de gebeurtenissen in Japan mijn mening over kernenergie hebben veranderd. Maar het zal u wel verbazen hoe die mening is veranderd. Als gevolg van de ramp in Fukushima sta ik niet langer neutraal tegenover kernenergie, ik ben voorstander geworden.

Aan het woord George Monbiot, waarschijnlijk de meest fanate groene columnist in misschien wel de groenste krant op aarde: de Guardian. Beroemd en succesvol auteur en liefhebber van stevige uitspraken zoals: “…iedere keer dat er in Bangla Desh iemand sterft als gevolg van een overstroming moet er een directeur van een luchtvaartmaatschappij uit zijn kantoor gesleept worden  en verdronken”. Deze man schreef gisteren over wat hij zelf zijn bekering noemt:

[Lees verder]

Het is al eerder geconstateerd dat de Tsjernobyl-ramp in 1986 niet voor kanker maar wel voor heel veel psychische ellende heeft gezorgd (hier). De bevolking is bestookt met talloze spookverhalen over straling en derhalve tiert de radiofobie hier welig. Volgens een groep onderzoekers uit Zwitserland is dat een van de verklaringen dat in de regio het aantal gevallen van tuberculose is verviervoudigd in een periode van 10 jaar. [Lees verder]

Een van de redenen dat de wetgeving de kleinste hoeveelheid straling als gevaarlijk beschouwt is omdat men er van uit gaat dat de schade cumulatief is, met andere woorden: de effecten van dosis 1 moeten opgeteld worden bij de effecten van dosis 2 en dosis 3. Blijkbaar gaat men er van uit dat het lichaam de schade tussentijds niet repareert. Tsjernobyl werd geëvacueerd vanwege een mogelijke extra dosis van 1 milliSievert per jaar. Dat moest voorkomen worden. [Lees verder]

Ayaka (uit een BBC-reportage over Fukushima)Dit is het mooie snuitje van de 10-jarige Ayaka uit Fukushima. Leuk heeft ze het niet: bij de tsunami verdween het huis van haar ouders en opa ging mee ten onder. Nu woont ze ergens anders en krijgt dagelijks te horen dat ze voortdurend in levensgevaar is vanwege de straling die wel 20 keer hoger is dan normaal! Haar vader heeft een geigerteller gekocht en nu mag ze nog maar een half uurtje per week buiten spelen en alleen op het asfalt, want op het gras is de straling te hoog. Ayaka groeit op in angst. En waarvoor? Volgens de metingen van haar vader straalt het asfalt 0.8 microsievert per uur. Dat beschouwen ze als gevaarlijk, en de officiële stralingskundigen moedigen dat aan: je moet altijd streven naar straling op zo laag mogelijk niveau.  ‘Alara’ heet dat beleid. Ja, jammer dat zo’n snuitje de komende 70 jaar in onterechte doodsangst zal slijten, maar hey, being green means never having to say you’re sorry. [Lees verder]

Dat er duikboten zijn die worden voortbewogen door een kerncentrale wist u al en op Mars rijdt een karretje rond met plutonium als brandstof. Maar nieuws is waarschijnlijk dat er in de afgelopen jaren in ieder geval één keer een vliegtuig gevlogen heeft met uranium, thorium, plutonium of americium als brandstof. Een vliegende kerncentrale, onbemand dus een drone. [Lees verder]

Geëvacueerde mensen uit FukushimaHet aantal sterfgevallen als gevolg van de straling die bij ‘Fukushima’ vrij kwam  is nul en zal dat waarschijnlijk ook blijven. Maar zelfs als sommige sombere voorspellingen uitkomen en er inderdaad mensen sterven is het zeer de vraag of die aantallen op zullen wegen tegen de sterfgevallen als gevolg van de massale evacuatie van 100.000 mensen. [Lees verder]

Het wordt steeds duidelijker dat de reactie op de ontploffing van de kerncentrale bij Tsjernobyl in 1986 een veel grotere ramp was dan de ontploffing zelf, en dat de wetenschap daarbij een zeer bedenkelijke rol heeft gespeeld. De straling eiste tot dusverre 28 slachtoffers en daar zal het naar alle waarschijnlijkheid bij blijven. Maar de hulpverlening, met name de overbodige evacuatie van 350.000 mensen, zorgde voor een psychologische en sociologische chaos die nog de nodige mensenlevens zal eisen. De gigantische ‘hulpverleningsoperatie’ kostte tientallen miljarden euro’s waarvan een groot deel neerkwam op pure verspilling. Als gevolg daarvan is de regio in armoede ondergedompeld en armoede is een van de belangrijkste doodsoorzaken op deze planeet. [Lees verder]